België is Uniek, en niemand heeft er ernstige klachten.
De misdaad, anarchie en het geweld tegen de burgers hebben zich vooral in België explosief uitgespreid, en klachten hiertegen worden door het gerecht vaak ruwweg genegeerd, of op basis van de letter der wet en procedurefouten afgewezen, of erger nog, het slachtoffer wordt van het kastje naar de muur gestuurd of zelfs illegaal en officieus vervolgd, alle correcte juristen ten spijt. België is hierin absolute koploper tot groot jolijt van het publiek buiten de grenzen.
België schijnt terug te keren in de tijd, en Paul Marchal werd tijdens heel wat maanden verhinderd en kreeg geen toegang tot informatie terwijl zijn klachten tot niets leidde. Het duurde van aan de verdwijning van Ann Marchal op 23 augustus 1995 tot de vondst van zijn lichaam op 3 september 1996, een jaar later, dat de familie in onzeker werd gelaten. Tot nu toe wijst alles erop dat Dutroux beschermd was. De manier waarin vader Marchal de openbare aandacht heeft weten te trekken is beangstigend, de pers scheen niet happig, met als resultaat dat de leraar ten einde raad de school mobiliseerde en op deze manier de bal aan het rollen bracht. Zullen wij vragen hoeveel de bal niet aan het rollen kunnen brengen en door de rechtspraak aan hun lot overgelaten worden. Terwijl de media niet meer zonder juridisch advies durven publiceren, met als resultaat dat zulke klachten tegen overheden of de rechtspraak verborgen blijven en vrijheid van meningsuiting een dode letter is?
Het Belgische beleid wordt vandaag gecontroleerd door politieke dynastieën, terwijl de politieke mandaten van vader op zoon overgedragen worden. Mensen, partijen of groeperingen die zich tegen de gang van zaken verzetten worden collectief gehinderd en gesaboteerd, en de politie of justitie zijn er voor hen slechts in schijn. Dergelijke ziekelijke ontwikkeling kan natuurlijk slechts in een dictatuur als België, waar men de domme burger wijs maakt dat het in andere landen slechter is terwijl de criminaliteit de pan uit swingt.
De Belgische misdaad groeit als paddenstoelen, maar de gevaarlijkste vorm van terreur heeft zich in ambtenarij en erger nog ook in de rechtspraak verspreid. Alle integere juristen ten spijt. Dit was mogelijk, doordat niemand op de overheid en de rechtspraak kan rekenen.
Het eerste teken van goed geplande anarchie kwam van de zo genaamde „Roze balletten“ in de zeventiger jaren, die werden gebruikt om via seksorgiën en chantage, illegale controle over sommige politici en hoge regeringscommissarissen te verwerven.
Tussen 1970 en 1980 merken we toenemende kritiek van het publiek en de media op de rechtspraak, terwijl ook onderzoekers en vooraanstaanden zich openlijk uitten tegen de rechtspraak en het systeem.
In de periode 1970 – 1980 kwam de gemeente "Beringen" bij herhaling in opspraak voor onwettige praktijken, doch zonder enig gevolg.
In 1975, was de grond van een inwoner van "Beringen", die van de gemeente met bouwverplichting werd gekocht, in beslag genomen wegens niet tijdige aanvangen van de werken, die nochtans ruim binnen de tijd waren begonnen. Voor het hof in Hasselt werd nooit een officiële vaststelling een eventuele inbreuk getoond, noch beschrijving of bepaling van het bouwterrein, daar er geen inbreuk was, en daarom ook niet kon vastgesteld worden. Het hof van beroep bevestigde het eerste vonnis zonder een reden op te geven. De volledige constructie was opgezet door genoemde P. Lievesoens, advocaat van de gemeente, die blind en frauduleus zonder duidelijke motivatie door de hoven werd gevolg. De schade voor de slachtoffers die meer dan 10 jaar op hun geld zonder interesten moesten wachten, was rampzalig. Het publiceren van deze gerechtelijke criminaliteit werd collectieve verhinderd, en cassatie weigerde op grond van drogredenen om op te treden.
1981 Minister André Cools, werd vermoord, maar de reden werd nooit ontdekt?
1982 - 1983 - 1985 was de bende van „Nijvel“ eerste van de rij met het systematische kelderen der onderzoeken van de nieuwsverspreiding hierover.
1993 Patrick Haemers gewaagde van zijn voornemen om daags daarop voor de openbare jury zijn misdadige acties te verklaren, maar die nacht beging hij zelfmoord in gevangenis, zeiden zij, door zich te verhangen aan een radiator van slechts één meter hoog, maar de man was bijna twee meters en beschreven als de reus.
1993 zaterdag 31 juli, Koning Boudewijn van België, overleed als gevolg van hartaanval, zeiden zij.
1994 In Rwanda was er een slachting waar Tutsi’s en hun Hutu aanhangers werden waargenomen en vermoord. Maar na honderden jaren samenleving, met seksuele vrijheid van de jeugd, zich intens te hebben vermengd, konden er geen etnische Hutu of de Tutsi families meer zijn, maar kwamen die dan vandaan? De Belgische en Franse UNO militairen waren daar en keken er naar, maar handelden niet. Franse legionairs boden echter openlijk bescherming aan de extremistische moordbrigades.
1995 Vleeskeurder Karel Van Noppe werd dichtbij zijn huis omgebracht, kort na zijn rapport van hormonale fraudes aan zijn meerderen.
1996 Politie Officier Peter De Vleeschauwer werd vermoord, en het geval werd niet opgelost. Wat was hij op het spoor, en werd hij verraden, door wie of waarom?
1996 Marc Dutroux vermoorde heel wat jonge meisjes maar genoot allerlei uitzonderlijke sociale steun. Dit laatste werd nooit ernstig onderzocht.
2008 Een Belgische man die met een vrouw van Sri Lanka getrouwd is en die bijna vijf jaar in Sri Lanka leefde, had het weeskind van haar overleden broer wettelijk onder voogdij in huis genomen. In 2008 moeten zij naar België terugkeren. Zij vroegen op basis van wettelijke rechten het visum om humanitaire reden voor het verweest nichtje onder voogdij. Het feit dat het bescherming van een kind onder wettelijke voogdij betrof, zowel erkent in Sri Lanka, met de nationaliteit van Sri Lanka, en het feit dat de voogdes juridisch met een Belgische burger getrouwd is, en er al 12 jaar mee samen woonde, was genoeg voor het wettelijke verlenen van visum om humanitaire reden, dit werd wederrechtelijk geweigerd zonder geldige reden of geldige verklaring. De steun die de verantwoordelijke Mv. Elke Borremans, attaché van minister Melchior Wathelet voor haar frauduleuze daad van een collega adviseur op hetzelfde ministerie hierbij kreeg, als reactie op de oppositie der slachtoffers die een tegen procedure begonnen, is onvoorstelbaar. Maar niet alleen haar collega maar ook geheel systeem tot zelfs de ombudsman der federale regering worden om de tuin geleid of nemen bewust al of niet vrijwillig deel aan het beschermen der criminaliteit van functionarissen en regeringsambtenaren.
2010 De Belgische Federale Overheid levert het ultieme bewijs dat ze rechten en wetten negeren en de uitvoerende machten daar waar het hen past uitsluiten en terzijde schuiven.
Als gevolg van de gedwongen verkiezingen na de val van de regering in het begin van Mei 2010 stuit men op het veto van rechters die er op wijzen dat bepaalde beslissingen inzake de verkiezingen ongrondwettelijk zijn en dus zullen afgewezen worden, waarop de politieke meerderheden unaniem besluiten deze rechters eventueel terzijde te wreken, indien ze zich op hun standpunt houden. Hiermee bewijst de Belgische overheid zich als een recht en wet minachtende organisatie, die handelt naar eigen dunken en er niet voor terug deinst om zelfs dienaren der wet te verplichten naar hun persoonlijke behoefte zo nodig onwettig te handelen en op te treden.
Schandalen rond de affaire “Marc Dutroux” hebben niets veranderd, integendeel, de beestigheden gaan verder, beter aan het oog onttrokken en afgeschermd voor het grote publiek, doch wie geeft er om?
De Maffia kan les bij hen nemen, en zelfs de Raad voor vreemdelingenbetwisting, onder voorzitterschap van rechter Ekka stond de beschermers, in de zitting op 25 februari 2010, onder de dekking van interpretatie naar de letter der wet, niet toe als voogden op te treden of hun voogdijkind te verdedigen.
Rechtspraak en dienaren der wet zijn er om daar waar de maatschappij niet op natuurlijke eerbied van de rechten van het individu of de gemeenschap kan tellen, op te treden, wat betekend dat deze organen slechts gebruikt mogen worden naar de zin en de betekenis van de rechtspraak en het recht, voor de bescherming van het individu en de gemeenschap, tegen misbruiken en misdaad. Dit schijnen heel wat rechters zoals Mss. Ekka bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen niet te begrijpen.
In besluitvorming en vonnis van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen verklaart het hof onder voorzitterschap van Mv. Ekka:
1. Nuttige feiten ter beoordeling van de zaak.
1.1 Op 24 augustus 2009 diende Irangani S.M. in haar hoedanigheid van voogd bij de diplomatieke post in Sri Lanka een visumaanvraag voor lang verblijf, type D in namens Dilini Rukmini S.M.
1.2 De gemachtigde van de staatssecretaris voor migratie en asielbeleid nam op 26 november 2009 een beslissing tot weigering tot afgifte van een visum gezinshereniging.
(Nochtans, door niemand werd gezinshereniging gevraagd, zouden de rechters en secretaresses by de overheid kunnen lezen, maar in België op de dienst van de mindere van Minister Melchior Wathelet is dit voor vrouwelijke rechters en secretaresses blijkbaar overtollige.) Opvallend in het voorgaande is dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zelf in haar besluitvorming melding maakt van de voogdij, waardoor het recht van optreden door de in België wonende tante, als voogdes wordt bevestigd. De rechtbank bevestigd hierdoor ook dat er van gezinshereniging geen sprake was, doch wel van voogdij, wat een humanitaire rede inhoudt, en bevestigd indirect dat de weigering voor gezinshereniging nooit gevraagd of rede kon zijn, en de weigering geen wettige grond had. Ook het feit dat in visum weigering de opmerking stond dat de aanvraagster het recht heeft visum om humanitaire reden aan te vragen, is meer dan bizar, en bewijst in feiten absolute onbekwaamheid of kwaadaardig opzet der betrokken ambtenaren, met inbegrip van de voorzitster Mv Ekka. We kunnen ons afvragen waarom dergelijke idioten de functie van voorzit(s)ter van een rechtbank bekleden, en daarmee de faam der rechtspraak op de helling zetten?
De regering en ministers zouden er goed aan doen medewerkers aan te werven, die minstens de lagere school met vrucht achter zich lieten en kunnen lezen, doch het is maar de vraag hoe men als vrouw als nog aan een goede overheidsbetrekking komt, terwijl men blijkbaar niet kan lezen.
zondag 2 mei 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)